亥，是也。夏日长而夜短，
dōnɡrìduǎnér
hàishìyěxiàrìzhǎnɡéryèduǎn
冬日短而夜长。夜半为
yèzhǎnɡyèbànwéi
子zǐ
，午wǔ，午
日rìzh中ōnɡ为wéi午wǔ
。午wǔqi前án曰yuēsh上ànɡ
wǔ后hòu曰yuē下xià午wǔ
。 9
第三组 别样的争和辩
10、猫捕鱼
ɡānɡzhōnɡyǒujīn
māobǔyú
yú
yìmāofúɡānɡshànɡ
yùbǔshízhī
shīzúzhuìshuǐzhōnɡ
jí
yuèqǐ
quánshēnjiēshī
dìsānzǔ
biéyànɡdezhēnɡhébiàn
缸中有金鱼，一猫伏缸上，欲捕食之，失足坠水中，急跃起，全身皆湿。
māo
dòu
11、猫 斗
huánɡbáièrmāo
黄白二猫，斗于屋上，呼呼而鸣，耸毛竖尾，四目对射，两不相下，久之，
huánɡmāofènqǐzhúzhī
báimāozǒurùshì
bùɡǎnfùchū
dòuyúwūshànɡhūhūérmínɡsǒnɡmáoshùwěisìmùduìshèliǎnɡbùxiānɡxiàjiǔzhī
白猫稍退缩，黄猫奋起逐之，白猫走入室，不敢复出。。
12、龟兔竞走
龟与兔竞走, 兔行速,中道而眠, 龟行迟,努力不息.及兔醒,则龟已先至矣..
13、五官争功 口与鼻争高下。
口曰：“我谈古今是非，而何能居上我？” 鼻曰：“饮食非我不能辨。”
眼谓鼻曰：我近鉴毫端，远观天际，唯我当先。“又谓眉曰：“尔有何功居
shànɡwǒyǎnwèibíyuē
wǒjìnjiànháoduān
yuǎnɡuāntiānjì
wéiwǒdānɡxiān
yòuwèiméiyuē
ěryǒuhéɡōnɡjū
bíyuē
yǐnshífēiwǒbùnénɡbiàn
kǒuyuē
wǒtánɡǔjīnshìfēi
ér
hénénɡjūshànɡwǒ
kǒuyǔ
bízhēnɡɡāoxiàwǔɡuānzhēnɡɡōnɡ
ɡuīyǔ
tùjìnɡzǒu
tùxínɡsù
zhōnɡdàoérmián
ɡuīxínɡchí
nǔ
lì
bù
xī
jí
tùxǐnɡ
zéɡuīyǐxiānzhì
yǐ
ɡuītùjìnɡzǒu
báimāoshāotuìsuō
上我？”
wǒsuīwúyònɡ
yì
rúshìyǒubīnkè
hé
yìzhǔrén
wú
jí
bùchénɡlǐ
yí
ruòwúméi
chénɡ
hémiànmù
眉曰：“我虽无用，亦如世有宾客，何益主人？无即不成礼仪。若无眉，成何面目？”
10
méiyuē
第四组读书要得法
14、读书
飞禽走兽, 饥知食,渴能饮,又能营巢穴为休息之所.其异者,能为人言.惟不知读书,故终不如人.人不读书 ,则于禽兽何异？
15、读书有三到
读书须有三到：心到、眼到、口到。心不在此，则眼看不仔细，心眼既不专
yì
quèzhǐmànlànɡsònɡdú
juébùnénɡjì
jì
yěbùnénɡjiǔ
yě
sāndàozhīzhōnɡ
xīndàozuì
jí
xīn
jìdàoyǐ
yǎnkǒuqǐyǒubúdàozhěhū
dúshūxūyǒusāndào
xīndào
yǎndào
kǒudào
xīnbùzài
cǐ
zéyǎnkànbù
zǐ
xì
xīnyǎn
jì
bùzhuān
dúshūyǒusāndào
zhīdúshū
ɡùzhōnɡbù
rúrén
rénbùdúshū
zé
yúqínshòuhé
yì
fēiqínzǒushòu
jī
zhīshí
kěnénɡyǐn
yòunénɡyínɡcháoxuéwéixiū
xī
zhīsuǒ
qí
yìzhěnénɡwéirényán
wéibù
dúshū
一，却只漫浪诵读，决不能记，记也不能久也。三到之中，心到最急。心既到矣，眼口岂有不到者乎？
16、读书需有疑
读书，始读，未知有疑；其次，则渐渐有疑；中则节节有疑。过了这一番，疑渐渐释，以至融会贯通，都无所疑，方始是学。读书无疑者须教有疑,有疑，却要无疑,到这里方是长进。
17、铁杵磨针
磨针溪,在眉州象耳山下。世传李太白读书山中,未成,弃去。过小溪,逢老媪方磨铁杵,问之,曰:“欲作针。”白笑其拙。老妪曰：“功到自然成耳。”太白感其意，还卒业。
11
báiɡǎnqí
yì
háizú
yè
ǎofānɡmótiěchǔwènzhī
yuē
yùzuòzhēn
báixiàoqízhuō
lǎoyùyuē
ɡōnɡdàozìránchénɡěr
tài
mózhēnxī
zàiméizhōuxiànɡěrshānxià
shìchuánlǐ
tàibáidúshūshānzhōnɡwèichénɡ
qì
qù
ɡuòxiǎoxī
fénɡlǎo
tiěchǔmózhēn
yí
quèyàowú
yí
dàozhè
lǐfānɡshìzhǎnɡjìn
yíjiànjiànshì
yǐ
zhìrónɡhuìɡuàntōnɡ
dōuwúsuǒyí
fānɡshǐshìxué
dúshūwú
yízhěxūjiàoyǒuyí
yǒu
dúshū
shǐdú
wèizhīyǒuyí
qí
cì
zéjiànjiànyǒuyí
zhōnɡzé
jié
jiéyǒuyí
ɡuòlezhèyìfān
dúshūxūyǒuyí
第五组 智慧少年
18、称象
曹操得巨象。欲知其轻重, 不能称。操之幼子名冲,告操曰“置:象于船上,刻其水痕所至。去象,将他物积载船中,使水及原痕。复称他物, 则象重可知矣。”
19、道边李苦
wánɡrónɡqī
dàobiānlǐ
kǔ
zhī
yǐkè
qíshuǐhénsuǒzhì
qùxiànɡjiānɡtāwù
jī
zǎichuánzhōnɡshǐshuǐjíyuánhén
fùchēnɡtāwù
zéxiànɡzhònɡkě
cáocāodé
jùxiànɡ
yùzhī
qíqīnɡzhònɡ
bùnénɡchēnɡ
cāozhīyòuzǐmínɡchōnɡɡàocāoyuē
zhìxiànɡyúchuánshànɡ
chēnɡxiànɡ
dìwǔzǔzhìhuìshàonián
王戎七岁，尝与诸小儿游。看道边李树多子折枝，诸儿竞走取之，唯戎不
rénwènzhī
dáyuē
shùzàidàobiānérduōzǐ
cǐ
bì
kǔ
lǐ
qǔzhī
xìnrán
suìchánɡyǔzhūxiǎoéryóukàndàobiānlǐshùduōzǐzhézhīzhūérjìnɡzǒuqǔzhīwéirónɡbù
dònɡ
动。人问之，答曰；：“树在道边而多子，此必苦李。”取之，信然。
pòwènɡjiùyǒu
20、破瓮救友
ɡuānɡshēnɡqī
光生七岁，凛然如成人，闻讲《左氏春秋》，爱之，退为家人讲，即了其
dàzhǐ
zì
shìshǒubùshìshū
zhìbùzhī
jī
kěhánshǔ
qúnér
xì
yútínɡ
yì
érdēnɡwènɡ
zúdiēméishuǐ
zhònɡjiē
qì
qù
ɡuānɡchíshí
jīwènɡpòzhī
shuǐbènɡ
ér
déhuó
suìlǐnránrúchénɡrénwénjiǎnɡzuǒshìchūnqiūàizhītuìwéijiārénjiǎnɡjíleqí
大旨。自是手不释书，至不知饥渴寒暑。群儿戏于庭，一儿登瓮，足跌没水
zhōnɡ
中，众皆弃去，光持石击瓮破之，水迸，儿得活。
kǒnɡrónɡrànɡlí
21、孔融让梨
kǒnɡrónɡsì
孔融四岁,与诸兄同食梨,融独择小者,父问故,融曰,儿年幼,当取小者。
suìyǔzhūxiōnɡtónɡshílírónɡdúzéxiǎozhěfùwènɡùrónɡyuēérniányòudānɡqǔxiǎozhě
12